Wakker worden…

Hij was hier nu bijna een week en het begon te wennen: het ritme, de maaltijden, de bijeenkomsten,… vooral de creatievere zaken lagen hem, daarin ervoer hij een gevoel van vrijheid… een vrijheid die hij niet kon bevatten, die groots was, die hij nog niet vaak had geproefd.

Al die nieuwe mannen om zich heen, het personeel, de dagstructuur, de nieuwe ruimten,… wat een berg informatie om te verwerken! Nu hij het gewoon werd, kreeg hij oog voor Mark, zijn kamergenoot. Een beetje rare kwiet, vond Erik. Mark leek wel altijd aan het lezen, zei niet heel veel, antwoordde wel als je hem iets vroeg, deed de activiteiten mee, doch bleef ergens een mysterie. Erik was ergens geïntrigeerd door die man: hij zat in het systeem hier en toch stond hij er ergens buiten…

Hij besloot een risico te nemen, het was een kwestie van het juiste tijdstip af te wachten. ‘s Avonds, net na het doven van het licht besloot hij het erop te wagen: ‘Euh, Mark, ‘k weet niet,… ik ben hier nu een week en tja, ik wil hier weg en tegelijkertijd wil ik hier niet weg.‘ Een stilte viel, Erik aarzelde: zou hij verder gaan, zijn twijfels verder uiten? ‘Allez, ja, de regelmaat hier, ergens doet die me deugd, maar er klopt ook iets niet. Hoe moet ik het uitleggen? En daarbuiten, tja, die wereld is het toch ook niet… ook al leren we hier hoe we daar mee om moeten gaan.‘ Het was gezegd, het was eruit. Hij lag in spanning te wachten. Niets, geen reactie. Net toen hij zich zuchtend wou omdraaien in zijn bed, klonk vanuit de overkant van de kamer: ‘En je bent hier omdat…?‘ ‘Omdat ik vastdraaide… alles om gelukkig te zijn: hardwerkende vrouw, kinderen, huishouden, zorg voor mijn grootvader, dan nog al die etentjes voor de relaties van mijn vrouw. Alles om gelukkig te zijn… en toch was ik dat niet, allez, ben ik dat niet… en daarom ben ik hier.‘ ‘Misschien ben jij niet het probleem, maar de verwachtingen.’ klonk het in het donker. ‘Verwachtingen?‘ ‘Yep, de maatschappelijke verwachtingen. Wat is een goede man volgens jou?Euh..‘ Erik moest even nadenken, ‘iemand die een vrouw heeft, kinderen en een job en steeds alles over heeft voor de mensen die hem nabij staan.‘ Een zucht bereikte hem vanaf de andere kant van de kamer. ‘Kunnen we zonder franjes praten?‘ fluisterde Mark. ‘Ja, doe maar.‘ fluisterde Erik terug. ‘Ok, recht voor de raap, hoeveel keer neemt ze je, zo per week?‘ Erik schrok van deze rechttoe-rechtaan vraag, maar voelde ergens dat de confrontatie hem deugd deed. ‘Zo’n drie keer, tja, met haar sterke dijen en bekkenbodemspieren neemt ze me, ik verdwijn dan in het onbekende en kan er pas uit als zij me los laat.‘ Wederom viel een stilte in de kamer. Plots ving Erik wat gerommel op, vervolgens hoorde hij een schuivend geluid. ‘Kijk, hier is een boek. Als je het opent en begint te lezen, wil ik dat je me belooft er enkel met mij over te praten. Enne… overdag gewoon je schema volgen. ‘s Avonds spreken we erover. Kijk niet naar de kaft, de echte titel staat binnenin.‘ Erik taste naar het hem toegeschoven boek. In de schemer van de kamer raapte hij het op en stopte het onder zijn hoofdkussen.

De volgende dag, veilig op het toilet, wrikte hij de omsluitende kaft een beetje los en las de titel: ‘De tweede sekse: feiten, mythen en geleefde werkelijkheid’ door Simon De Beauvoir.

Erik en Mark werden enkele weken later ‘ontslagen’, ze waren ‘terug in orde’. Daarna werden ze veelvuldig gezien bij het opzetten van groteske acties: samen met tienduizend andere mannen, bezetten ze het Brusselse parlement en eisten een wet én controle-orgaan op gelijk loon. Na een week kamperen en actie voeren tevens de economie platleggen, kwam de wet erdoor…

‘De omgekeerde wereld’ alias ‘Wakker worden’- geschreven in het kader van Internationale Vrouwendag.

© Debby Van Linden
Advertisements

Ons herstorisch lichaam (5): de ‘bloody days’ als erf-goed*

Verder duikend in de boeken kwam ik een aantal wijze en verrassende zaken over menstruatiebloed en de cyclus tegen: mijn beeld van ‘evolutie’ veranderde en ik probeerde nieuwe bewoordingen uit…

De cyclus

– de menstruatiecyclus wordt ook wel ‘dans van het leven’ genoemd: geen ‘dans’, geen ‘leven’, geen evolutie (geen kinderen en ook geen genen om door te geven!).

– Onze cyclus uit zich als een teken van gezondheid daar wij veranderen en juist dit transformeren wijst op beweging en stroming. Starheid, vastzitten,… zijn tekens die wijzen op disharmonie.

– als vrouw scheppen wij zo’n 35 jaar van ons leven via één van de krachtigste ritmes: we laten onze ideeën rijpen (net als een eitje), laten los wat niet meer nodig is en vernieuwen (menstrueren). Kort gezegd: wij zijn alchemisten. Niet voor niets zijn de alchemistenkleuren: wit, rood en zwart – overeenkomende met de vrouwenfasen ‘meisje’, ‘moeder’ en ‘wijze vrouw’.

– menstrueren verbindt ons met andere vrouwen: na een kleine periode zullen samenlevende vrouwen gelijktijdig gaan menstrueren. Kortweg:wij zijn verbonden door middel van onze cyclus, wij zijn ‘bloed-verwanten’.

download

Ons bloed

– menstruatiebloed is rijk aan stikstof en mineralen: verdund met koud water is dit de ideale plantenvoeding! Vroeger werden menstruerende vrouwen het veld opgestuurd om al bloedend de aarde te voeden, zo was men zeker van een goede oogst.

– menstrueren noemen we in onze cultuur ‘ongesteld zijn’: ik beklemtoon eerder ‘welgesteld’ daar menstrueren een onmetelijke rijkdom in zich draagt: bloed is leven.

– mama’s bloed en slijm zijn één van de eerste geuren die we kennen: wanneer we geboren worden, zijn we bedekt met deze substanties. Tijdens onze groeiperiode in haar buik, voeden we ons met haar bloed – de ‘rode draad’ van het leven.

– de menarche vormt een belangrijke overgangsfase die in sprookjes haar plaats vind: die eerste bloeding is belangrijk en vormt de motivatie om een andere wereld te gaan verkennen-  het bloeden komt echter niet of onrechtstreeks aan bod in het verhaal- in ‘Roodkapje’ (‘met haar rode kap het bos ingaande’), ‘De kleine zeemeermin’ (zij duikt naar de ‘bovenwereld’ van mensen), ‘Alice in wonderland’ (Alice maakt kennis met de kracht van dromen) en ‘Doornroosje’ (zij prikt zich aan het spinnewiel, bloedt en valt in slaap).

– in haar transformatieprocesproces (met research en rondreizen) naar eerbetoon van menstruatiebloed en vrouwenkracht, maakte kunstenares Vanessa Tiegs onder de naam ‘Menstrala‘ 88 prachtige kunstwerken. Haar verf? Menstruatiebloed.

Tot slot…

Door intens te duiken in dit onderwerp, lostte langzaam een dikke mist van Westerse ideëen en verinnerlijkte socialisatie op. Een overgangsritueel als jong meisje of samenkomsten in de menstruatiehut had ik niet, wel kon ik mijn eigen proces en rituelen vorm geven, mijn herstorisch erfgoed eren…

*Momenteel zoek ik bronnen i.v.m. ‘de overgang’, indien u links/boeken/tips… hebt, nodig ik u vriendelijk uit deze te delen via mail.

© Debby Van Linden

Bronnen:

Volgende boeken gebruikte ik als naslagwerken. Het boek ‘Dochters van de maan’ vind ik qua kwaliteit, leesbaarheid en (h)erkenning betreffende menstruatie het best, ‘The wise wound’ is psychoanalytisch-wetenschappelijk, doch drukt het ongenoegen over het menstruatietaboe en het grote gebrek aan onderzoek gedurende lange tijd zeer goed uit.

Angier, N. (1999). De vrouw. Uitgeverij Prometheus, Amsterdam.

De Beauvoir, S. (2000) De tweede sekse (boek twee). Bijleveld, Utrecht.

Estes, Cl. P. (2000). De ontembare vrouw. Uitgeverij Altamira-Becht BV, Haarlem.

Hales, D. (2000). Vrouwbeeld. Uitgeverij De Kern, Baarn.

Hojer, D. en Gunilla, K. (2013) Het vrolijke vaginaboekje. Uitgeverij J.H. Gotmer, Haarlem.

Peters, A. (2004). Dochters van de maan. Uitgeverij Altamira-Becht BV, Haarlem.

Riedl, M. (2011) Ontdek de geheimen van vrouwelijke seksualiteit. Uitgeverij Synthese, Rotterdam.

Sterck, de, M. (2010) Bloei. Uitgeverij Meulenhoff en Marita de Sterck, Antwerpen.

Northrup, C. (2009). Vrouwenlichaam, vrouwenwijsheid. Uitgeverij Altamira-Becht BV, Haarlem.

Shuttle, P. en Redgrove, P. (1980) The wise wound. Penguin Books Ltd. , Middlesex (Engeland).

Versteeg, Y. en Kuipert, M. (2008). Hoera, ik ben ongesteld. Uitgeverij Hoera, Den Haag.

Wolf, N. (1997) Verwarrende tijden. De Boekerij bv, Amsterdam.

http://www.mum.org

Ons herstorisch lichaam (4): de ‘bloody days’ als erf-goed

Alhoewel de gevonden informatie over de overgangsrituelen van ‘meisje naar vrouw’ me voedden, bleef ik zitten met de vraag rondom de hele taboesfeer van menstruatiebloed: ‘Waarom werd en wordt het zo ‘verketterd’? Na een paar dagen, waarbij ik het onderwerp liet ‘rusten’, viel me te binnen: ‘Omdat het een bron van kracht is!’ Met deze opflakkerende woorden, struinde ik richting ‘bibliotheek Brussel‘ en trof, na lang zoeken -eindelijk!-, ‘The wise wound’ en ‘Dochters van de maan’*. Het werd me al lezende duidelijk: bloeden was ooit een bron van ferm gerespecteerde, sacrale vrouwenkracht!

De menstruatiecyclus**, gekoppeld aan de seizoenen, maanstanden en de vrouwenfasen, werd me duidelijk:

maancyclus-maaanmeiden

Uit ‘Maanmeiden’ door C. Baard en K. Persons.

  • dag 1 tot 7: ‘maagd’/wassende maan/lente/ontkieming

Met de groei van onze eicellen, ontkiemen ook frisse ideeën. We hebben inspiratie en maken plannen.

  • dag 8 tot 15: ‘moeder’/volle maan/zomer/periode van bloei

De eicel komt vrij. We voeren onze plannen uit, zoeken actief anderen op. Op sexueel vlak zijn we ‘romantisch’ ingesteld.

  • dag 16 tot 23: ‘wijze vrouw’/ afnemende maan/ herfst/glorieus narijpen

Onze oestrogenenproduktie daalt. Ons intuïtief weten wordt scherper, we zijn ontvankelijker voor de natuur, kunst,… en kunnen meer gaan dromen. Ons reflectievermogen neemt toe en op sexueel vlak nemen we het initiatief in handen.

  • dag 23 tot 28: ‘transformerende vrouw’/donkere maan/winter/verdiepen

We bloeden en laten los, onze dromen worden rijker. We blijven intuïtief dicht bij onzelf en onze sexualiteit is rauw en zonder franjes:

Ik vroeg me een aantal zaken af:

We leven in een cultuur die ‘productiviteit’, ‘jeugdigheid’, ‘rationaliteit’ en ‘extraversie’ als hoogste goed aanziet plus de openlijk sexueel initiatiefnemende vrouw bestempelt als ‘hoerig’: de twee laatste cyclusfasen zijn duidelijk in tegenstelling tot de maatschappelijke norm. Is het toeval dat PMS zich voordoet in de voorlaatste fase en pijnlijke menstruatiekrampen in de laatste fase optreden? Wat zou er gebeuren indien de menstruatie en de kwaliteiten van de ‘herfst’ en de ‘winter’ een maatschappelijk draagvlak hadden? Waarom is de menstruatie in de geschiedenis door mannen zo gedevalueerd – van wat zijn ze zo bang (geweest)?

Zelf begon ik ideëen bijeen te sprokkelen om mijn eigen bloed(ingen) te ankeren…

© Debby Van Linden

*Boeken en andere brontitels zullen opgesomd worden in het volgende en laatste deel over menstruatie.

**Dit ‘model’ is niet bedoeld als bepalend, vastliggend of stigmatiserend en is onderhevig aan individuele factoren – de dagen zijn steeds ‘bij benadering’.