Herstorisch rolmodel: Georgia O’Keeffe (1887-1986)

Ze exposeerde en werkte zo’n zes decennia, is het meest bekend vanwege haar prachtige bloemschilderingen met vloeiende lijnen en kleurcomposities, ontving de ‘Medal of Freedom’ (de hoogste eer voor een Amerikaans burger met uitzonderlijke capaciteiten) en bleef vooral zichzelf trouw, zeg maar ‘maagdelijk‘, qua ideëengoed en levensstijl.

Herstorische achtergrond

Georgia O’Keeffe kreeg, net als haar zussen, op jonge leeftijd van haar moeder twee zaken: een aantal boeken om te leren tekenen en schilderlessen. Zowel op de middelbare school als tijdens haar verdere studies legt ze zich toe op de schilderkunst. Wanneer ze een jaar heeft voltooid aan de Arts Students League in New York (1912), moet ze wegens gebrek aan financiële middelen stoppen.

O'Keeffe in haar herkenbare, 'maagdelijke' stijl: zwart-wit tenue en naar achter gebonden haartooi.

O’Keeffe in haar herkenbare, ‘maagdelijke’ stijl: zwart-wit tenue en naar achter gebonden haartooi.

De omwenteling (1917-1918)

Na een tijdje in de reclametekenkunst gewerkt te hebben, begint ze te corresponderen met een vroegere schoolvriendin, Anita Pollitzer. Deze toont haar werken aan Alfred Stieglitz, een bekende fotograaf met een expositieruimte voor moderne kunst in New York. Hij is onmiddellijk onder de indruk van haar werk en hangt een aantal ervan op in zijn ‘921’-galerie. O’Keeffe ontdekt dit, gaat de confrontatie met hem aan en verneemt dan dat zijn beslissing heeft geleid tot een eerste verkoop van haar schilderijen – een artistiek keerpunt. Stieglitz valt zowel voor haar artistieke uitingen als voor haar persoon en slaagt erin haar hart te ‘winnen’. Ondanks het grote leeftijdsverschil (meer dan 20 jaar) huwen ze in 1924. Zij staat erop haar eigen achternaam te behouden en ze leggen geen beloften van ‘respect, liefde en gehoorzaamheid’ af. Hij ontpopt zich tot grote steunfiguur en organiseert talloze exposities van haar kunstuitingen. In datzelfde jaar worden haar werken van bloemen bekend. Sommige critici vinden in haar vloeiende lijnen, intensiteit en diepgang erotische, sensuele en vrouwelijke kenmerken terug. Op de vraag ‘Waarom schildert u zo’n grote bloemen?‘ antwoord zij: ‘Maar u vraagt me toch ook niet waarom ik de rivier zo klein schilder?

'Oriental poppies' (1928)

‘Oriental poppies’ (1928)

De passie blijft…

Na het overlijden van Stieglitz verhuist deze talentvolle vrouw naar New Mexico – de woestijn en het landschap spreken haar enorm aan. Vandaaruit maakte ze vele reizen: o.a. naar Egypte, Griekenland en Japan. In Mexico zal ze ook Frida Kahlo ontmoeten.

'Red Canna' (1923)

‘Red Canna’ (1923)

Vanaf 1971 verminderd O’Keeffes zicht. Haar nieuwe assistent, Juan Hamilton, organiseert haar laatste exposities en brengt haar in contact met de kunst van het pottenbakken.

O'Keeffe met zilveren wijsheidsharen en geleefde lijnen die haar uitstraling vorm geven.

O’Keeffe met zilveren wijsheidsharen en geleefde lijnen die haar uitstraling vorm geven.

Haar leven als inspiratiebron

O’Keeffe vormt een herstorisch voorbeeld van kracht, speelsheid, levensintensiteit en ‘maagdelijkheid’, zowel in haar werken als haar persoonlijk leven. Haar ‘geheim’ uitte ze in de woorden:’Probeer de wereld te schilderen alsof je de eerste mens bent die er naar kijkt.’

© Debby Van Linden

Bronnen:

Frazier, N.(1990) Georgia O’keeffe. Brompton Books, USA.

(1993) O’Keefe: american and modern. Yale university press, London.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s